Merhabalar. Önce ben kendimi tanıtayım. Şavşat Tepeköyünün Şavul mahallesindenim. Yani bir zamanlar oralıydım. Şimdi ise 35yıdır İnegöl deyim. Emekli öğretmenim. Yazmayı çok severim. Bir roman, bir hikayeler , bir anılarım ve birde şiirler kitabım vardır. Ancak bastıramadım. Çünkü okuyan yok. Bu konuya neden değindim. Sitenizdeki kısa notları okurken kısa notlar arasında insanların birbirlerine karşı soğukluğundan dertleniyordu. Bu konuyu ben şöyle yorumluyorum: ben 65 yaşımdayım. Çocukluğumda mahallede bırak televizyonu, bir tane bataryalı radyodan başka radyo yoktu. O da sadece öğretmendeydi. Herkes akşamları orada toplanıp ajans dinliyorlardı. Çünkü kimsede radyo yoktu. Haberler bitince sohbet başlıyordu. Zamanla bataryalı radyo yerine pilli radyolar çıkınca kimse kimseye gitmemeğe başladı. Şunu hiç unutmam, bu sohbetler arasında bir gece ben de bulunmuştum. Birisi şöyle demişti:.bir zaman gelecek radyoda konuşanları biz de canlı olarak göreceğiz. O böyle değince bir başkası ona: hadi ulan tövbe tövbe, öğle şey olur mu? Bu mümkün mü? Evet zamanla televizyon çıktı. Sonra televizyonlar çıktı kimse kimseye gitmemeğe başladı. Bu da yetmiyormuş gibi şimdi de bilgisayarlar çıktı, ne ararsan orada var. Artık evdeki ansiklopedilere bile kimse bakmıyor. İşte bundan dolayıdır ki kimse kimseye gitmiyor. Gitmeyince de insanlar birbirlerinden soğumaya başladı daha doğrusu soğudu. Benim değerlendirmem böyle. Sizcede öyle deyilmi….

  Yazar : ZİYAETTİN ŞİMŞEK  
   
  Tarih : 23 Ağustos 2010 02:53

 kaynak:   şavşatlı.com

Bu içerik 149 defa okunmuştur.

Etiketler: İNSANLAR  NEDEN BİRBİRLERİNE SOĞUK 

İNSANLAR NEDEN BİRBİRLERİNE SOĞUK bu içeriği Yanikli.Com da ara ...

İNSANLAR NEDEN BİRBİRLERİNE SOĞUK bu içeriği Google de ara ...