Benim ilk okuldan sonra orta okula başlamama hatta bugün bulunduğum yerde olmama vesile olan insandır Hüseyin ALTUN.
Kendi ifadesiyle 31 yıl 1 ay 16 gün şavşat merkez camiinde müezzinlik yapmıştır.Çok sevdiğim ve değer verdiğim dedemle 4 yıl aynı sofrada yemek yedim.
Bir çok anılarımız oldu ve yıllarca unutamadığı anılarını paylaştı benimle.Dedemin bana çok emeği var ne kadar emek sarfetsem ödeyemeyeceğim kadar
Beraber çok kaldığımız dan dedemin hayatını anlatmak ta bana düşüyor kanaatindeyim.
           İlk olarak 12 yaşında ilk okuldan sonra imam hatip lisesine kayıt yaptırmak için şavşat a gitmiştik,çarşıda gezerken onu tanıyanlar
benim kim olduğumu soruyorlar o da bu benim torunumdur okuatacağım ilerde bana bakacak diyordu.Sadece bir söz olarak kaldı içimde bu
bu cümleler,taki 90 lı yıllarda dedem bakıma muhtaç oluncaya kadar. Aradan yıllar geçmiş (bu benim torunumdur okutacağım ve ilerde bana bakacak)sözünün
gerçekleşme zamanı gelmişti ki,5 evladından hiçbiri bakamamıştı.Ben samimiyetle bakmak istiyordum ama tek başıma zordu benim için.Bu arada evlenmem sözkonusu oldu,hiç tahmin etmediğim insanla evledim.Ve eşim biz bakalım dedi.(Eşime ne kadar teşekkür etsem azdır)Bu söze çok sevinmiştim zaten bakmak istiyordum.
Eşimle bakımı üstlendik kendi ihtiyaçalarını gideremeyen çocuğun bakımı nasıl ise aynen öyle bakmaya çalıştık gücümüzün yettiğince.
           Askerliğim gelip çattı tecil hakkım da bitmişti,tam bir ay kalmıştı gitmeme.Nenem hastaydı,düşünüp taşınıyorduk,hasta olan nenem yakında vefat eder ama dedem ne olacaktı eşim nasıl bakacaktı tek başına,çünkü kadını erkeğe bakması çok zordu.Beynimiz bu
düşüncelerle meşgulken dedemi banyo ettirmek için kaldırdım.Banyo ettirirken dedemin göğsünü yıkarken gıdıklanır hep gülerdi ama bu kez gülmüyordu.Vucudunda damarcıklar kabarmıştı.Nasılsın diye sorduğumda iyiyim Allaha şükür dedi,en çok ağrısı olduğu zamanlarda dediği gibi.Biz nenemin vefat edeceğini düşünürken bir hafta içinde dedem hastalanıp ebediyete intikal etti.Nenem kalmıştı
ben askere gidince eşim baktı gelmeme bir ay kala nene de rahmetli olmuştu.
           Eskiden şavşatta ayakkabıcılık yaparken camiye gittiğinde orada bulunan müftü ezan okumasın söylemiş dedeme.O zaman
yaşyanlar daha iyi bilir sesi çok iyiyymiş,sırf sesinin iyi olmasından müezzinliğe alınmış.Köyümüzden ilçeye gidenler çoğunlukla
onda kalırlarmış.Misafirleri çok severdi.Her insanın olduğu gibi onun da sıkıntılı günleri olmuş depremler yaşamış hayatında
zaman zaman ama sabretmiş.Hepimizin bildiği gibi bu dünya cennet deil mutlulukar az acılar çoktur bu dünyada.
Beraberken bize sürekli anılarını anlatırdı ben de hatırımda kalanlardan bazılarını sizinle paylaşmak istiyorum.
          Eskiden yayla da güreşler yapılırmış yine bir defasında yayladayken eşimin dedesinin kardeşi ismeyil dedeyle güreştirmeye kalkmışlar.Tabi o zamanlar ismeyl dede nişanlıymış,nışanlısının tarafı şöyle konuşuyorlarmış,bizim enişte deli bukonun oğlunu yensin de bir görelim diyormuşlar.(dedemin annesine deli buko dermişler köyde)Bu sözler dedemin çok ağrına gitmiş,yani annesine
deli buko demeleri.Dedem düşünmüş ki bu adam benden iri yarı beni yenebilir buna bir oyun yapmalıyım.İçimden dedimki diyor ayağımı ayağına basem kafamı da göğsüne vurem.Geliyorum molla ismeyl puştluk olasın demiş, düşündüğünü uygulamış ve başarılı olmuş.
Zaten başarılı olmaktan da başka çaresi yokmuş annesine denilen lakaptan sonra.Ceketini alıp giden ismeyl dede zaman sonra kuvarshanda
intikam almak için dedemi başka güçlü biriyle güreştirmiş dedem onu da yenince;sen gerçekten pehlivanmışsın demiş ve barışmılar.
Zaman zaman eşime dedeni yendim diye şaka yapardı.
          Bir keresinde de askerde komutana karşı gelmiş telefon direğine bağlamışlar.
Dedem 1994 yılında rahmetli oldu kedisinde çook memnunum makamı cennet olsun,Rabbim günahlarını affetsin. 

Bu içerik 143 defa okunmuştur.

Etiketler: Hüseyin  Altun (FAHRİ DEDE) 

Hüseyin Altun (FAHRİ DEDE) bu içeriği Yanikli.Com da ara ...

Hüseyin Altun (FAHRİ DEDE) bu içeriği Google de ara ...