Her şey aslında bir hevesle başladı. Emeklerin karşılığını almak ve atanmanın mutluluğunu  tatmak amacıyla “Van’da olsa gidip çalışacağım” diyerek başladı her şey. Ve yolumuz Vana düştü… yüreğime dost bildiğim kağıt- kalemi aldım elime diyarı Van’ı anlatmak için.

Van Kalesi, Van Müzesi, Hoşap Kalesi, Muradiye Şelalesi, Kanispi, Edremit ve Gevaş, Van Gölünü- kedisini, Dünyaca ünlü Van Kilimleri,  İşlemeli el sanatları, Zengin mutfağı, Edremit köftesi, Ahtamar Adasını anlatmak için,  SERÇE-VAN (kendine iyi bak, hoşça kal )diye başlık attım yazıma. Başladım satırlara anlam yüklemeye,

……………

Varlığınla başlayan bir günde,  en amansız bir anda etrafını hüzün bulutlarının sararabilme ihtimalini bile düşünemez olmuş  varlığının güzelliğini unutmuştuk ki Rabbim yok oluşunu gösterdi  bizlere……
7,2 ile ÜÇ NOKTA KOYDUM  SEVİNÇLERİMİN ardına…

Mataramda bile olmayan acılar yüreğimi felç etti... her şey bitti dediğim anda bedenim değil ama yüreğim göçük altında kaldı.  

ne cesaretim kaldı, ne de haykırışlarım. söylemek isteyipte söyleyemediğim, yapmayı planladığım ne çok şey vardı ... ama hepsi yarım kaldı.

Yeni şeyler yazacaktım, güzelliklerinden bahsedecektim daha ama hayat meğer kendi kurgularını sunarmış insana….öğrendim…

Zaman geldi çok ah ettik, şafak saydık bağrında, gönlümüz karardı, gözyaşlarımız suladı topraklarını, gün geldi sularında hayellerimizi yüzdürdük, dostlar edindik, dost zannettiklerimizi gömdük toprağa, gün geldi çok ah ettik sana VAN, çok ah ettik… ama biz seni çok sevdik..Gölgeler düşerken üzerine yüreğim can çekişti, güneşin solmasın diye dualar ettim sana.

Gönlmüzün karardığı günlere inat, Yolculuklarımız hiç bitmedi seninle.. Arayışımız bitmedi.  Çare miydin dert mi bende bilmiyordum ama her geçen gün büyüdüm seninle. Hatırlıyorum da hayat bize yüklendikçe bizde sana yüklenirdik. Seninse sesin hiç çıkmıyordu “varlığının kıymetini bilmeyen bizler yokluğunla terbiye mi ediliyorduk” yoksa.
yaşanılan onca mutluluktan, atılan onca kahkahadan sonra sessizliğine alışmak, nede zor. seninle bir yürek olmuştuk. Beraber üzülür beraber gülerdik. Ve aynı saatte de hüzne boğulduk. Ne çok severdik seni, sende bizleri çok mu sevdin ki bağrına 80 arkadaşımızı aldın.

Odamda7,2 ile sarsılan bedenim hala yüreğimi sarsıyor ve düşünüyorum da yarım kalan her şeye rağmen, yarım kalmayan hayatımda ne çok keşkelerim varmış meğer, canımızda bir nefesmişsin meğerse,  geçmiyor zaman , qülmüyor yüzüm ... anladım ki neşe kaynağımmışsın ey VAN.

Geç saatlerde gecenin karanlığı yüreğime çöker oldu. gönlüme acı verircesine dışarıda milyonlarca kar damlaları düşsede Van’a,  içten içe dualar gönderiyorum sana ve bağrına bastıklarına.

Hayatta ki bütün neşeler seninle olsun dilerim. bütün dualarım sana olacak, seni korusun diye. Dilerim özlediğin gökyüzü yıldızlarını sana geri getirsin, batan güneş umut olsun.

hayatı sil baştan yaşayacağız seninle! oysa senin bağrında ne güzel, ne zor günler geçirmiştik. Bekli de bu yüzden bu kadar bağlandık sana. bu kadar yandı içimiz

yaşamda değişmeyen tek şeyin mekanlar olduğunu düşünürdüm, meğerse ne kadarda yanılmışım. şuanda içinde bulunduğum duyguları tanımlamak, anlatabilmek, senin hüznünü paylaşmak ne kadarda zormuş.

Sen eskiden böyle değildin ey VAN, gözlerin ışıl ışıl güler; bağrına bastıklarına huzur verirdin. Şimdi ne oldu sana hayata küsmüş, yorulmuşsun, solmuşsun. Ayağa kalk ilk göz ağrım yakışmıyor sana böyle yorgun gözlerle bakmak. Öyle bitkin durma öyle ayağa kalk. Ayağa kalk ki yarım kalan her şey sende can bulsun.

Hala kulaklarımda çınlıyor sesin, yüreğim caddelerinde dolaşıyor. Virane caddelerin ne çok hüzne boğuyor beni. Karış karış adımladık o sokaklarda. Yürek burkan o apartmanlarda ne ümitle ev aramıştık. Keşkelerle pazarlık yaptığımız  o görsel yapılar bize yar olmadı diye nasılda bozulmuştuk. Gel gör ki şu hayatın içinde anladık ki“bir varmışız bir yokmuşuz aslında”

sinende sakladığın güzellikleri dostlarımla paylaşmayı ne çok istemiştim. Bundandır ki hep güzelliklerinden bahsedip davetkar olmuştum topraklarına ayak bassınlar diye. Şimdi ise sinende ki güzellikler önemini yitirdiği gibi, başımızı sokabileceğimiz, dostlarımıza buyur diyebileceğimiz bir evimiz bile yok artık.

Ve hiç dönmeyecek gibi terk ettim topraklarını! Evet sineni terk ettim ama seni hala bıraktığım gibi bulmayı ne çok isterdim. Biliyorum imkansız bu…

Bağrına bastığın YARIM KALAN hayatlar...

İçim çok acıyor VAN sanki bir sen vardın bildiğim gibi olan. Hayatımda kalamayan:(((

Tıpkı Van’lı deyimiyle serçevan, VAN…..         EMİNE GÜMÜŞ

Bu içerik 503 defa okunmuştur.

Etiketler: Diyar-ı Van'dan Selamlar Olsun 

Diyar-ı Van'dan Selamlar Olsun bu içeriği Yanikli.Com da ara ...

Diyar-ı Van'dan Selamlar Olsun bu içeriği Google de ara ...