Sen gideli aylar geçti aradan,
Elim hiç kaleme varmadı anam.
Şimdi güç ve takat verdi Yaradan,
Birkaç mısra yazsam, olur mu anam?

 
1930’da köyde doğmuşsun,
Az kalmış devletle yaşıt olmuşsun.
Yokluklar içinde varı görmüşsün,
“Anadolu kadını” idin sen anam.

 
On altı yaşında öksüz kalmışsın,
Evinde hem abla, anne olmuşsun.
Evlenmiş, babamla yuva kurmuşsun,
Hikayemiz böyle başlamış anam.

 
Babam mesken tutmuş gurbet elini,
Sen kalmışsın köyde, evin gelini.
Bilen bilir gelinliğin halini,
Şimdi değişti mi, bilemem anam
Ben bu mevzulara giremem anam.

 
Süt sağmış, uzaktan su taşımışsın,
Hem yemek yapmış, hem emzirmişsin.
Gün olmuş katıksız, “mala gitmişsin”,
Beşikle çayır biçmişsin anam.

 
On çocuk annesiydin, dokuzu yaşar,
Yeni nesil buna inanmaz, şaşar.
Bak döküldü yine gözümden yaşlar,
Şefkat denir, aklıma gelirsin anam.

 
Nizamettin, Mürsel, Resul ve Beşir,
Besile...Asım, Arif ve Hoşnaz.
18 aylık Hakan aklımdan çıkmaz,
İsim saymak bile zor oldu anam.

 
Helal lokma için öğütler verdin,
Küçük yaşta gurbet ele gönderdin.
“Islanmadan balık tutulmaz” derdin,
En büyük dersleri verdin sen anam.

 
Bir oğlun İzmit’te, bir oğlun Van’da,
İzmir’de, Bursa’da, öteki Kars’ta,
Büyük oğlun gazi oldu Kıbrıs’ta,
Bunca hasret nasıl çekilir anam?

 
İlim için diyar diyar dolaştım,
Trabzon’dan Erzrum’a, Bursa’ya geçtim.
İstanbul yetmedi, Londra’ya uçtum,
Ben de hasretine doymadım anam.

 
İsterdin ki, çocukların bir görsen,
Kuş olup uçsan da camından baksan,
Gurbet ellerinde yanında olsan,
Her birinin derdi, dert oldu anam.

 
Bilmezdin ne yeni, ne “eski yazı”,
Andıkça içimi kaplar bir sızı.
Yağ, peynir satarak okuttun bizi,
Hayat okulundan mezundun anam
Senin hakkın nasıl ödenir anam?

 
Devir değişti, köyden şehire geldin,
Senin tabirinle “bolluğa erdin”.
“Eskiden olsa da yeseydik” derdin,
Şükür ve kanaat ne güzel anam.

 
Dertliydin, hastalığın nedir bilmedin,
Doktorlara gittin şifa bulmadın.
“Bir bilsem şuramda ne var ki!” derdin,
Bir gün bile isyanını görmedim anam.

 
Temmuz sonu köye birlikte gittik,
Babam, çoluk çocuk, seyahat ettik.
Erkin ve Hoşnaz’dan çok ikram gördük,
Birlik, beraberlik ne güzel anam.

 
Sen gelemedin, yaylaya çıktık,
Taze süt ve ayranı halamda içtik.
Ahuvat’a indik, festival gördük,
Köyden ayrılması zor oldu anam.

 
Sonra Beşir abiyim geldi köyüne,
Evimiz kavuştu buzdolabına.
“Çamaşır makina” da koydu yanına,
Ne kadar sevindin, kim bilir anam?

 
Telefon ettiler, hasta olmuşsun,
“Artvin’e götürmeyin, sondur” demişsin.
Babam anlattı ki, helalleşmişsin,
Sen çok şey bildin, demedin anam.
 

22 Ağustos 2007,
Devlet Hastanesi umut yeriydi.
Gece on buçukta Hak emri geldi,
Gözümün önünde uçtun sen anam
43’ümde öksüz kaldım ben anam.

 
Perşembe sabahı salâ verildi,
“Ahmet Çavuş eşi Sundus” denildi.
Cenaze, ikindiden sonra kılındı,
Namazı ben kıldırdım, zor geldi anam
Haklarımız varsa, helaldır anam.

 
Orkahiyent, Samburaket, Kokberet,
Tâ İstanbul, Ümraniye, Atakent.
Şimdi son durağın oldu Crahiyent,
Yüce Rabbim rahmet eylesin anam.

 
Üzüldük, ağladık biz hep çocuklar,
Dost, akraba, gelin, damat, torunlar.
Ezeli takdire eğik boyunlar:
“Her canlı ölümü tadarmış” anam.

 
Daim “baş yastıkta ölüm” dilerdin,
El, ayaktan düşmemeye duâ ederdin.
“Rabbim acınızı vermesin” derdin
Duaların hepsi kabulmuş anam.

 
Hani hep derdin ya, “üç günlük dünya”,
Uykudayız, bir gün biter bu rüya.
Yüce mahkemeye, çetin sorguya,
İman ve amelle gittin sen anam.

 
Ölüm haktır, oğlun bunu biliyor,
Dünya bir han; gelenler hep gidiyor.
Konu komşu, herkes rahmet diliyor,
Hoş bir sadâ brakıp gittin sen anam.

 
Crahiyent’i gezdim, dersti her biri,
Kadını eri, acı kayıp Soner’i,
Yirmisinde şehit jandarma eri,
Ciğerim dağlandı, ağladım anam.

 
Derdimi kim anlar, ben kime açsam,
Gönül incitmeden nasıl anlatsam?
Sadece ve sadece şunu söylesem:
Tesbihin imâmesi imişsin anam!
 

Şimdi evden, köyden kim bahsedecek?
Kim nerde, ne yapar haber verecek.
Telefon açıp da hatır soracak,
Evimizin “santralı” kapandı anam.

 
Hatırladım demin, birkaç eşyanı,
Seccadeni, gözlüğünü, çantanı,
Büyükten küçüğe telefon listeni,
Tutamam göz yaşım, ağlarım anam.

 
Anneannem Fatma, dedemse Dursun,
Rabbim bağışlayıp Cennet’e koysun.
“Sundus melek mi?” edipler sorsun,
Benim için sen hep melektin anam.

 
Bilir misin, senden sonra ne oldu?
Köşk’e Gül çıktı, torunun Tarık doğdu.
Yakup amcamız da rahmetlik oldu,
Nasip oldu Ravza’ya yüz sürdüm anam.

 
Ölüm ayırd etmez, bu genç bu koca,
Hele ne acıdır, gurbet olunca!
İşte, vefat etti Muharrem amca,
Gurbet engel oldu, gidemem anam
Burdan başsağlığı dilerim anam.

 
Selam söyle bizden suâl edene,
Muhsine neneme, “İsmeyl” dedeme,
Komşuya, akrabaya, “Hido” neneme,
Halamları, dayımı unutma anam.

 
Küçüktük biz, dertlerini bilmedik,
Ahır, tarla, mutfak, çayır... sormadık.
Aç mısın uykusuz mu hiç aldırmadık,
Ne olur hakkını helal et anam!

 
Dilerim insanlık el ele versin,
Ağıtlar yerine şarkı söylensin.
Elleri nasırlı babam da bilsin,
Gurur kaynaklarım sizsiniz anam.

 
Derler ki, “okumuş, adam olmuşsun”,
Doktoranı yapmış, unvan almışsın.
Hayatı anlamamış, şaşıp kalmışsın,
Anlayan varsa söylesin anam.

 
Artvin-Yanıklı’dır bizim köyümüz,
Havası, suyu, insanı temiz.
Acı, hasret dolu hep hikayemiz,
Dostlarla bir kısmın paylaştım anam.

 
Ne fedakarmış köy anaları,
Büyütmüş isimsiz kahramanları!
Korkarım pek çoğu bilmez bunları,
Rahmet ve minnetle anarım anam.

 
Bilirim analar çok çilelidir,
Vefa ve ilgiye pek neşelidir.
Derdi yüreğine basar, eritir,
Anadır dertlerin dermanı, anam.

 
Atalarımız, ne güzel demiş,
“Ana hakkı asla ödenmez” imiş.
Anasız bir bahar, karakış imiş,
Bahar geldi, bunu, anladım anam.

 
Peygamber yetimmiş, dünyaya gelmiş,
Öksüz kaldığında altısındaymış.
Cenneti anaların altına sermiş,
“Âmennâ ve saddaknâ” diyorum anam.

 
Yürekler ana der, her atışında,
Anaların hepsi taçtır başımda.
44 kıt‘a yazdım 44 yaşımda,
Yine bir şey dedim, diyemem anam.

Rabbim, dostlarıma bir dert vermesin,
Takdirine derman, sabır lütfetsin.
Cümle geçmişlere rahmet eylesin,
“Dâreyn saadeti” dilerim anam.

 
Casim der ki, geriye çok sözüm kalır,
Kelimeler derdime yetersiz kalır.
Ne Yanık Ozan’ım ben, ne Bedrül Münir,
Ben sadece tarihe not düştüm anam.
Okuyan, dinleyene bin selam anam.
 
 
 

Bu içerik 518 defa okunmuştur.

Etiketler: Annemin Ardından 

Annemin Ardından bu içeriği Yanikli.Com da ara ...

Annemin Ardından bu içeriği Google de ara ...