Biz, gençliğimizi yaşayamadık, desem yanlış söz söylemiş olmam. Kışları okur, yazları çalışırdık. Eğitim giderlerimizi karşılamak zorundaydık. Tatil yapmak hayaldi. Orta üçüncü sınıfta matematik dersinden ikmale kalmıştım. Ders çalışmaya zamanım olmadığından ders kitabımı işyerim olan ormana götürmekteydim. Molalarda veya bazen de iş esnasında matematik çalışırdım. O sene, ormanda köyümüzün Artiyan mevkisinde, Vezni Aho denilen yerde çalışıyorduk. Beni gözlemci olarak görevlendirmişlerdi o gün. Yukarıda çalışanlar tomrukları oluğa atıyorlar, aşağıda yine olukta çalışanlara ‘tomruk geliyor’ diye o arada tampon bölgede seslenme görevini ben yapmaktaydım. Çalışma son hızla sürerken ben de arada sırada matematik kitabıma göz atıyordum. Bir an öyle dalmışım ki matematiğe. Yanımdan geçmekte olan tomruğu son anda fark ettim. Ve şok bir sesle bağırdım. _ - Kaçınnnnnnnnnnn, toomrukkkkkkk geliyorrrrrrrrr. O anda matematik kitabımı çalıların arasına fırlattım. Allah’ıma şükürler olsun ki o gün bir kaza olmadı. Çünkü orası bir can pazarıydı. En az 10–15 kişi can verebilirdi. O yıl dersimi ve sınıfımı geçtim geçmesine de aradan kırk yıl geçmiş olmasına karşın daha dün yaşamışım gibi gelir bana hep. Her matematik dersini andığımda o olay zihnimde canlanır ve yüreğim ürperir

Bu içerik 226 defa okunmuştur.

Etiketler: Ölümüne Matematik 

Ölümüne Matematik bu içeriği Yanikli.Com da ara ...

Ölümüne Matematik bu içeriği Google de ara ...