Bizim insanımızın yaşam savaşını sürdürebilmesi okumasıyla doğru orantılıdır. Sloganı ‘ya okuyacağım, ya okuyacağım’dır. Yaşadığı çevrenin doğal koşulları, ekonomik yetersizlikleri ve sosyal yapısı okumasını ve meslek sahibi olmasını zorunlu kılmaktadır.

        Bunun gerçekleşmesinde çevreden gördüğü örnekler ve olumlu tepkiler insanımızın okumasını kolaylaştırmaktadır. Köyümüzde yaşayan ailelerin içinde doktor, avukat, kaymakam, polis, ebe- hemşire, mühendis vb. çok sayıda olmasından örnek alma gibi bir yol kendiliğinden oluşmaktadır. Köyümüzden ve köyümüzden göç eden insanların içinden her yıl onlarca yavrumuz SBS’de ve LYS’de başarı göstermektedirler. Bunlardan okuyup mezun olanlarımızdan da ülke hizmetinde önemli görevlerde çalışmaktadırlar. 

         Sitemizde her yıl bu yavrularımız ‘Gurur Tablosu adı altında yayınlanarak duyurulmaktadırlar. Bizler bu yüz akımız olan yavrularımızla gurur duyuyor ve övünüyoruz. Çünkü birçok ilçedeki üniversiteyi kazananlardan çok köyümüzden ve köylülerimizden kazanan ve okuyan çocuklarımız mevcuttur. Bu sayı her yıl artarak devam etmektedir. Ülkemizin her hangi bir üniversitesinde okuyan bir Yanıklılıyı mutlaka bulabilirsiniz. Hatta yurt dışındaki üniversitelerde bile olanlarımız vardır. 2010 SBS’ de 500 tam puanıyla Türkiye birinciliğini alan Gizem Nur Gümüş’ün de bir Yanıklılı olduğunu hatırlatmamız gururlanmamızla  ne kadar haklı olduğumuzu göstermez  mi?

             Gurur duyuyoruz. Gurur duymakla da haklıyız. Fakat gurur duymak, yetmez. Biz de bir şeyler yapmalıyız. Okuyan bu gençlerimize hepimiz bir katkıda bulunmalıyız. Okuyan bu gençlerimizin birçoğu zengin çocuğu değildir. Aileler bir yandan çocuklarının başarılarına sevinirken diğer yandan da ‘ nasıl okutacağım’ diyerek endişeye kapılmaktadırlar. Bunların bu endişelerini boşa çıkaracak çabada bulunmamız bir insanlık borcu değil midir? Belki bunu bazılarımız yapmaktayız. Ama neden hepimizin bu yolda bir çabası olmasın? Herkes, gücü oranınca en yakınlarından başlayıp üniversitelerde eğitimlerini sürdüren bu gençlerimize katkı yaptığı takdirde sadece gurur duymakla kalmayıp bunların yetişmelerinde pay sahibi olur.  Bu gençlerimiz hayata atıldıklarında, ülkelerine yararlı hizmetlerde bulunduklarında biz de ülkemizin gelişmesinde ve kalkınmasında pay sahibi olmaz mıyız?

          Öyleyse, haydi, hepimiz ama hepimiz gücümüzün oranınca bu gençlerimize destek olalım. Damlaları birleştirip göl yapmamız neden güç olsun? Bugün yapacağımız katkı, yarın bize hizmet olarak geri dönecektir, unutmayalım. Haydi, gelin ülkemizin aydınlanmasında bir mumu da biz yakalım. Bu harcın içinde bir kürek kumumuz ve çimentomuz bizim de olsun.

            Bu davranış, Allah’ın da, kulun da hoşuna gidecektir elbette.

                             Muhammet AVCI / Eylül, 2010 Akyazı

Bu içerik 308 defa okunmuştur.

Etiketler: Gurur Duymak Yetmez 

Gurur Duymak Yetmez bu içeriği Yanikli.Com da ara ...

Gurur Duymak Yetmez bu içeriği Google de ara ...