Bayram, üzüntülerin küskünlüklerin bir kenara itildiği, kardeşliğin dostluğun, dayanışmanın vazgeçilmez bir sembolüdür. Bayram, adı üstünde bayram gibidir. Şık elbiselerle karşılanır, akraba ziyaret edilir; sevinç atmosferi hakimdir yani. Çocukluğumuzun bayramlarını hatırlayınca aklımıza ilk gelen şeyler, bayramlıklarımızı başucumuza koyuş, her sabahtan daha değişik gelen bayram sabahında camiye koşuş, bayram harçlığı toplayış... Huzur ve duası ıle hissidir geçmişin bayramları. Belki o kadar güçlü değil, lakin her çocuk için bayram dün bize ne çağrıştırıyorsa çocuklarımıza onu çağrıştırmaktadır kanaatindeyim. Derecesi ve önemi azalmış olabilir, lakin tükenmemiştir. Bunun derecesi bizim çocuklarımıza verdiğimiz "bayram şuuru"nun dozuyla alakalıdır. Geçmiş bayramların "önemsenmesi" ve özlenmesi o günlerin bugünlerden çok iyi olmasından değildi aslında. Bugün kimi değerler o günkü saflığı yitirse bile problem bizim o saflıkta olmayışımızla ilgili. Bu durum bireysel "bozulma"yı tanımlamamaktadır. Büyümüşlüğün "gerçekliği" ile yüzleşmemizin getirdiği "haberdar" olmayla alakalı bir durumdur bu. Çevreyi algılamanın çocuksuluktan çıkıp, şuurlu bir algıya dönüşmenin sonucudur bu eskiye ve eski bayramlara özlem. Aslında özlenen eski yıllar değildir, çocukluktur; haylaz, sorumsuz ve sorunsuz bir zamanı ifade eden çocukluk. Memleketin pek önemi yoktur ne de olsa o çağlarda. Etrafına fazla bakmazsın. En fazla kapının önünde titreyen kediye acırsın. Halbuki büyüdükçe önce etrafına bakmaya başlar insan. Bayramda bayram yapamayanları görür. Bayramlık alamayan çocuğun gözündeki hüzün okunmaya başlandığı an, büyümeye başlanmıştır. Pek de istenen bir durum değildir ama, gerçek budur.. Eski bir Anadolu türküsü bayramlık alamayan, bayramı bilmeyen garibin halini ne güzel resmeder: "Bayram gelmiş neyime, anam anam garibem / Kan damlar yüreğime, anam anam garibem" Gariplik hissi fukaralıktan kat be kat kötü bir duygudur. Fukaranın bayramlık alacak parası yoktur belki, lakin kimsesi vardır. Bayramlaşacağı, bayramı beraber geçireceği kimseleri vardır. Garibin ise kimsesi yoktur... Gariplik, özgürlük düşüncesiyle de ilintilidir. Garipliği esaret veya sürgünle de tanımlayabiliriz. Bir kitapta rastladığım "Her şey bana yabancı, her şey başka biçimde/ Ben gurbette değilim, gurbet benim içimde" mısraları garip ile gurbet kavramlarının içiçeliğini bize anlatır... Bugün dünyanın dört bir yanında bayram kutlanacak. Bayramlıklarımız üzerimizde bayram namazına gidecek, kabirleri ziyaret edeceğiz; bayramlaşacağız. Bütün bu eylemler özgür olmanın bir sonucu. Bunun kıymetini önemsemeyebiliriz, bunun anlamını Çinin zülmünde inleyen Doğu Türkistanlılara sormak gerekir. Özgürlük ve doyasıya bayramlaşma arasındaki bağlantıyı en sağlam Türkistan'ın esir çocukları kurabilir. Dünyanın esir coğrafyasının rengine bakınız; yeşil ve mavi ağırlığını göreceksiniz. Müslümanların büyük kısmı bu bayramı da acı, gözyaşı ve esaret içinde geçirecekler. Bizler özgürlüğün kıymetini bilmeden ve farkında olmadan gayrı ihtiyari bir şekilde bayramı kutlarken, Müslüman dünyanın esir çocukları gözleri ufukta özgürce bayram yapacakları günlerin gelmesi için dua edecekler. Bizler mangal üzerinde etlerimizi yerken, Çinlinin soyunu kuruttuğu Türkistanlı her nasılsa eline geçirdiği Yozgat Bozlağını dinleyerek ruhunu Türk'ün özgür yurduna taşıyacak. Kerkük'te köşeye kıstırılmış Türkmen gözünü kapatıp Türk Kerkük'te kutlayacağı bayramın hayalini kuruyor olacak. Biz burada günümüzü gün ederken yaşadığımız anı "hayal" eden milyonlarca esir Müslüman olacak... Filistin’de, Irakta hayatının baharında kendi memleketlerinde esir yaşayan, bayramın geldiğini bilen ama yaşamaktan çok uzak olan bir sürü Müslüman olacak… Biz burda günümüzü gün ederken dün şehit olan Mehmetçiklerimizin ocaklarında yas olacak. Bu vesileyle bayram yaparken her şeyi göz önüne alalım ve dozajını kaçırmayalım. Urumçi'den, Batı Şeria'ya, Endonozya'dan, Etiyopya'ya kadar milyonlarca Müslüman'ın ağladığı şu günlerde bağımsız Türkiye'nin hem bizim hem de bu büyük coğrafya için ne kadar önemli olduğunu idrak edeceğimiz bir bayram diliyorum. Herkesin kardeşlik, birlik ve beraberlik içerisinde kutlayabileceği bir Ramazan Bayramı diliyorum. Hepinizin ve Tüm İslam Aleminin Ramazan Bayramını kutluyor; Huzur, Barış, mutluluk ve esenlikler getirmesini Yüce Mevla’mdan niyaz ediyorum. Tüm dertleriniz kum zerrecikleri kadar minnacık olsun. Saygılarımla.

Bu içerik 218 defa okunmuştur.

Etiketler: Bayram ve Düşünceleri 

Bayram ve Düşünceleri..! bu içeriği Yanikli.Com da ara ...

Bayram ve Düşünceleri..! bu içeriği Google de ara ...