Bir cüce yaşarmış zamanlardan bir zaman içinde o zaman ki kalbur saman içinde keçileri cinler sağarken güneş batıdan doğarken.. Diye başlayan bir hikayeyi merakla dinliyorduk.Tekerlemeler yalan yanlıştı, her kelimenin sonunda gerisi gelmeyecek korkusuyla ninemizin ağzının içine bakıyor her sözde bir mantık arıyor inanmak istiyorduk.İnanıyordukta o güzel gözlerinin inandırıcı bakışları ve her kafasını öne doğru indirişindeki ikna edici anlamlandırışları ile.Bu cüce devler ülkesine düşmüş meğer elli odalı bir evde kapısız bir odaya pencereden atılmış.

Devlerin gardiyanı gelmiş kapısına demişki ey nametari sen bi,ze fazlalıksın sen bizim sırtımızın yüküsün.Neden demiş adı sonradan nametari konulan cüce neden ben yük olayım ki koskoca devler ülkesinde benim cüssem kadar küçük bir cüsse benim midem kadar küçük bir mide varmı ki ?

Haklısın diye kükremiş dev ama bizim bir hukukumuz var bu ülkede, Bu hukuk bir adalet üzere işlemektedir.Kim ne kadar çalışırsa o hak eder yemeyi içmeyi.Bizim padişahımız içimizde en çok çalışanımızdır.Adalet böyle der.

Tamam demiş cüce Nametari ama bana işinizi öğretmelisiniz ki bende ne yapacağımı bileyim.Çalışayımda açlıktan ölmemeyim.Ama gene söylemek isterim ki sizin sofranızdan düşen kırıntı()  bana fazlasıyla yeterde artar.

Asla! demiş dev gel işimizi öğren ve sende hakkını ye !

Cüce devlerle rençberliğe gitmiş…..

Çoçuklar masalı dinlerken ninlerinin gözlerinde ki şevk olmasa belkide uyuyacaklar.Ninelerinin burnu ıslık çalmasa ve arada söylediği gürcüce atasözlerinin anlamı akıllarına takılmasa az kalsın uyurlardı.

Shvlilolar diye devam etti nineleri eğer uykunuz geldiyse yataklarınıza götüreyim sizi eğer daha devam edeceksek biriniz bana bir minder versin ki güzelce yaslanayımda rahatça anlatayım….

Ali koşa koşa bir minder getirip kedele dayadı aha dedi devam edelim madem öyle…

Cüce bakmış ki kockoca ağaçları devler deviriyorlar bir çırpıda sırtlarına atıp götürüyorlar…O zaman artık bu işin olmayacağını aklına getirdi ama bir kurnazlık düşünmeliydi.Bir çare bulmalıydı.

Tamam dedi devler meclisi artık al baltanı urganınıda yola çık git bize biraz odun ve su getir.Nametari bir .Verdiler eline koca bir urgan koca bir balta haydi yürü git ormana.

Cüce çıktı yola bakti bir sağa bir sola koca orman üstüne çöktü düşündü taşındı.Haketmeliydi bir lokma ekmeği adalet böyle diyordu.Şeriatin kestiği parmak acımazdı. Aradan zaman geçti

Cüce ormandan geri dönmedi devler ülkesini bir meraktır aldı.Dediler nerdedir  bu cüce.Bir gidelim bakalım hele…

Bir baktılar ki koca orman hüzünlü cüceyi bir ağacın ucunda gördüler urganını birçok ağaca sarmış ağaçların baltayla bellerini kırmış.Suyuda bendinden kesmiş dediler bre cüce neyledin koca ormana biz dev halimizle bir ağaç yıktık on ağaç diktik sen bir güne harabettin ormanı.Cüce utanmış demişki ben istedimki bir değil bin iş başarayım sandım ki sizi memnun ederim….

Çocuklar ninelerinin yüzüne baktılar nine dediler bize kahraman gibi anlattığın bu cüce ne aptal bir adammış.O koskoca devler ne vicdanlı adamlarmış ki bir cücede olmayan bir naiflikle cüceye davranmış hemde ibretli bir şekilde konuşmuşlar.

Aslında cüce olmak bin ağaç devirmeye engel değildir.Dev olmakta bin dağı kaldırmak veya kaba olmak değildir.İnsan düşündüğü gibi davranır.İnsanın adaleti düşündüğünde değil davrandığındadır.başkalarını düşünen bencil olmayan adildir.Adil olan her zaman kazanır ister dev olsun ister cüce…Hikayede hem hiçbirşey anlatmamıştı nine hemde herşey hikeyenin içinde gizliydi.

Kimse kimsenin mametari değildir.nametarinin anlamıda hikayenin içinde gizlidir.Sevgilerimle çocuklar…

Bu içerik 456 defa okunmuştur.

Etiketler: Nametari 

Nametari bu içeriği Yanikli.Com da ara ...

Nametari bu içeriği Google de ara ...