Ey dost!
   Bugünlerde Kutlu Doğum etkinlikleri münasebetiyle Nebiler Serveri Hz. Muhammed (sallallâhu aleyhi ve sellem)’i sıkça anıyor, O’nu daha iyi tanımaya çalışıyor, tanıdıkça daha çok seviyor, sevdikçe O’nun güzel ahlakıyla ahlaklanmaya çalışıyoruz. Böyle olmamızı bizden yüce Rabbimiz istemekte ve şöyle buyurmaktadır: “Ey Resulüm, de ki: “Ey insanlar, eğer Allah’ı seviyorsanız, gelin bana uyun ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah gafurdur, rahimdir (çok affedicidir, engin merhamet ve ihsan sahibidir).” (Âl-i İmrân, 3/31)
   Hz. Enes’ten (radıyallâhu anh) rivayet edildiğine göre, Sevgili Peygamberimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem) buyurmuştur ki:
   “Kim, benden sonra öldürülmüş olan bir sünnetimi ihya ederse beni seviyor demektir. Beni seven de, benimle beraberdir.”
   İslam tarihi nice peygamber aşığı büyüklerimizin hatıralarıyla doludur. Ancak Habib-i Ekrem Efendimizi (sallallâhu aleyhi ve sellem) sevip O’nun güzel ahlakıyla ahlaklanmada, söz ve davranışlarında O’na ittibada sahabi efendilerimiz (r.anhüm) zirveyi tutmaktadırlar. İşte biz de bu yazımızda her biri bir peygamber aşığı olan o sahabe-i güzin efendilerimizin hayatlarından sadece bir kaç örnek sunmaya çalışacağız. Bu vesileyle Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem)’e olan sevgileri tazeleyemeye, O’nun sünnetine ittibaya ve O’na bol bol salât u selam göndermeye vesile olabilirsek kendimizi bahtiyar sayacağız:
•    İlk hatıra Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem)’e sadakatiyle “Sıddık” lakabını elde etmiş ve tam bir peygamber aşığı olan Hz. Ebu Bekir (r.a)’den:
   Hz. Enes (r.a) anlatıyor: Hz. Ebû Bekir’in babası Ebû Kuhâfe (r.a) biat etmek üzere elini uzatınca, Hz. Ebû Bekir (r.a) ağlamaya başladı. Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem): “Ey Ebû Bekir, niçin ağlıyorsun?” diye sorduğunda Hz. Ebû Bekir’in verdiği cevap onun Peygamber sevgisiyle dolu kalbinin sesiydi: “Ey Allah’ın Rasûlü! Sana uzanan bu el, babamın eli değil de, amcan Ebû Talib’in eli olsaydı ve bu vesile ile Allah seni sevindirseydi, daha çok memnun olurdum.”
•    Peygamber sevgisinde zirve şahsiyetlerden birisi olan Hz. Ömer (r.a), bir gün İki Cihan Güneşi’ne, "Sen´i nefsim hariç her şeyden üstün seviyorum yâ Rasûlallâh." dedi. Allah Rasûlü (sallallâhu aleyhi ve sellem) "Olmadı ya Ömer. Beni nefsinden de üstün sevmedikçe imanda kemâle eremezsin." buyurdu. Bunun üzerine Hz. Ömer (r.a) "Ya Rasûlallah! Vallahi Seni şu anda nefsimden de fazla seviyorum." deyince Allah’ın Sevgilisi, "Şimdi oldu ya Ömer." buyurarak, kendisine karşı gerçek sevginin nasıl olması gerektiğini öğretti.
•    Hz. Âişe (r.anhâ) annemizin anlattığına göre sahabi efendilerimizden birisi, Sevgili Peygamberimize (sallallâhu aleyhi ve sellem) gelerek: “Yâ Rasûlallah! Seni canımdan da, çocuğumdan da daha çok seviyorum. Evde iken seni hatırlayınca daha evde duramıyor, gelip sana bakıyorum. Ama ahiret hayatı aklıma geldiğinde senin cennete gireceğini, peygamberlerle olacağını düşünüyor; cennete girsem de seni göremeyeceğim diye üzülüyorum.” dedi. Peygamber Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem), o sahabinin sözüne herhangi bir karşılık vermedi, susup bekledi. Az sonra, Hz. Cebrail (aleyhisselam) şu ayeti getirdi: “Kim Allah’a ve rasulüne itaat ederse işte onlar, Allah’ın nimetlerine mazhar ettiği nebîler, sıddîkler, şehidler, salih kişilerle beraber olacaklardır. Bunlar ne güzel arkadaşlar!” (Nisa, 4/69)
•    Zührî’nin (r.a) anlattığına göre sahabi efendilerimizden bazıları, bir sahabiyi şakacı olduğu ve boş şeylerle uğraştığı gerekçesiyle Peygamber Efendimize şikâyette bulundular. Bunun üzerine Rasûl-i Ekrem Efendimiz: “Ona ilişmeyin, onu rahat bırakın, onun sizin bilmediğiniz bir meziyeti var: O, Allah’ı ve Rasûlünü sever!” buyurdu.
•    El-Edra (r.a) anlatıyor: “Bir gece, Allah Rasûlü’nün muhafızlığını yapıyordum. Baktım, birisi yüksek sesle Kur’ân okuyor. Allah Rasûlü dışarı çıktı. “Ey Allah’ın Rasûlü, bu riyakârın biri olmalı!” dedim. Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem): “Hayır, bu, Abdullah b. Zü’l-Bicadeyn’dir.” buyurdu.
Bir süre sonra, bu zat Medine’de vefat etti. Ashâb, yıkayıp kefenledikten sonra cenazesini omuzlarına aldıklarında Peygamberimiz: “Allah ona nasıl rıfk (yumuşaklık)ile muamele ettiyse, siz de öyle muamele edin. Çünkü o, Allah’ı ve Rasûlünü severdi.” buyurdu. Mezarı kazılırken de: “Mezarını geniş kazın ki, Allah da ona genişlik lutfetsin.” buyurdu. Bunun üzerine sahabilerden biri: “Yâ Rasûlallah, ona çok üzüldünüz!” deyince vefa abidesi Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem): “O, Allah ve Rasûlünü severdi!” buyurdu.
•    Hz. Enes (r.a)’ın bildirdiğine göre sahabi efendilerimizden birisi, Peygamber Efendimize: “Ey Allah’ın Rasulü, kıyamet ne zaman kopacak?” diye sordu. Allah Rasûlü, “O gün için ne hazırladın?” diye sordu. Sahabi efendimiz, “Benim Allah ve Rasûlünün sevgisinden başka hiçbir sermayem yoktur.” deyince Gönüller Sevgilisi Efendimiz: “Öyleyse, sevdiklerinle beraber olacaksın.” buyurdu.
    Hz. Enes (r.a) der ki: “Allah Rasûlü’nün: “Sen sevdiklerinle beraber olacaksın.” sözüyle sevindiğimiz kadar hiçbir şeyle sevinmemiştik. Ben de, Peygamber Efendimizle Ebû Bekir ve Ömer’i severim. Onları sevdiğim için, ahirette kendileriyle birlikte olacağımı ümit ediyorum.”

    Sevgili dost!
    Biz de Güllerin Efendisi, Gönüllerin Sevgilisi Hz. Muhammed Mustafa (sallallâhu aleyhi ve sellem)’i daha yakından tanımaya ve sevmeye çalışıyoruz. Rahmeti sonsuz olan Rabbimizden bize de O’nunla beraber olmayı nasip etmesini ve şefaatine eriştirmesini diliyoruz… Ne dersin, acaba böylesine yüce bir şeref, böylesine büyük bir nimet bize de nasip olur mu? Bu konuda sen de Peygamber sevgisiyle dolu kalbinle, zikirle süslü dilinle hepimiz için dua eder misin?..
    * Bu yazının yazılmasında M. Yusuf Kandehlevî tarafından kaleme alınan ve Işık Yayınları’nca yayınlanan Hayatu’s-Sahabe isimli eserden istifade edilmiştir.

www.demokratgebze.com.tr sitesinden 12 Nisan 2011 Salı

Bu içerik 287 defa okunmuştur.

Etiketler: Peygamber Aşıkları 

Peygamber Aşıkları bu içeriği Yanikli.Com da ara ...

Peygamber Aşıkları bu içeriği Google de ara ...